To blog or not to blog

Onlangs vroeg een goede vriend: “Waarom blog je eigenlijk?” Mijn antwoord volgde de lijn: Het helpt me nadenken en reflecteren, daarbij gebruik ik de lijn van “Working out loud” en dat heb ik omgebouwd naar “Thinking-out-Loud”. Hij hoorde mij vriendelijk en een beetje minzaam aan en constateerde: “Ik ken je goed genoeg om te weten dat je veel nadenkt, maar je blog laat daar niet zoveel van zien, dus of je denkt niet zoveel of er is iets anders aan de hand, want zoveel schrijf je niet!” Grimlachend keek ik hem aan …. Voor mij zijn er meerdere dimensies aan zijn, overigens terechte, observatie. Door een aantal vragen verken ik deze dimensies.

Hoe kom ik van een standpunt naar een stondpunt?

Een blog is een virtuele ruimte waar ik mijn gedachten probeer te verwoorden, daarbij is de notie van een ‘essay’ leidend. De inspiratie hiervoor haal ik uit ‘de Montaigne’s essai over Wat weet ik?’ een probeersel, een zoeken naar woorden die mijn gedachten zo kunnen vertellen dat ik en anderen daar over verder kunnen denken. Door de woorden op te schrijven is het ook mogelijk om van standpunt naar stondpunt te bewegen, een fascinerende exercitie. Wat zijn je eigen stondpunten over leren? over opvoeden? over werken over carriere maken? Al deze vragen zijn onderdeel van mijn reis en verkenningstocht die ‘leven’ heet.

Welke vormen kan ik gebruiken?

Teruggrijpen op het essay als vorm of ontwerp principe haal ik uit John D’Argata – The LOST ORIGINS of the ESSAY in deze fenomenale bundel uit de wereld literatuur geschiedenis laat D’Argata zien welke inspirerende juweeltjes en schatten er geschreven zijn. Enkele voorbeelden uit dit inspirerende boek: Matsuo Basho gebruikt een reisverhaal met dichtregels

“Speechless before

these budding green spring leaves

in blazing sunlight“.

Terwijl Stephane Mallarme over de traditionele bladspiegel heen speelt met woorden en betekenissen.

In een tussenstukje, een introductie van Edmond Jabes, schrijft D’Argata: De term non-fictie is een voorwaarde en daarmee een ontkenning van het essay-genre.  Immers een essay … beschijft een activiteit, een fundamenteel menselijk gedrag dat net zo belangrijk is als verhalen vertellen (storytelling), evenals een lied. Het is een term die het essay genre eerder ziet als een menselijk brein: een brein dat ideeen, beelden, emoties en feiten kan omarmen en ze kan aanbieden door herinnering, anecdote, observatie, geschiedenis, religie, wetenschap en zelfs door de fantasie. (mijn vertaling). Het is deze vrijheid in combinatie met het  genoemde ‘proberen’ dat leidend is in mijn bloggen.

En toch galmt de observatie over de frequentie van bloggen en denken verder …..

Wat is het blog arrangement dat bij mij past?

Binnen de Losmakers-LinkedIn groep heeft zich al enige tijd geleden een blog groepje gevormd van collega professionals die meer met bloggen willen doen. Na een wat aarzelend begin lijken we nu op stoom te zijn, regelmatige afspraken voor een Skype groepsgesprek over ons eigen bloggen en pakken we een blog van het web als casus. Je kan meedoen met of zonder een gep[ubliceerde blog, lekker laagdrempelig dus! Eerder hadden we ook afgesproken om met elkaar te ‘buddyen’, maar dat strompelt nog.

Sex, Blogs & Rock-‘n-Roll van Ernst Jan Pfauth is een boek dat vertelt hoe hij als beginnende blogger, een vliegende start maakte en al een bekend blogger was voordat hij bij NRC-Next als journalist aan de slag ging. Het is geschreven als een avonturen boek, over het groentje die met lef en intiatief  eerst het blog medium verkent, de wereld door reist en en-passant een aantal sterren en kopstukken weet te interviewen. Het boek is een grote aanbeveling om te gaan bloggen en dat ook nog een beetje slim te doen, zoals kies een thema (de media, de journalistiek), een vorm (het interview), maak er werk van (veel schrijven en meer zijn dan alleen over je eigen ik) en durf ook opportunistisch te zijn, zonder je autenticiteit te verliezen.

Het tijdschrift Schrijven heeft regelmatig interviews en artikelen over bloggen. Het laatste nummer komt met een serie tips voor twee situaties die ik herken: ‘Als tijd je probleem is?’ en ‘Als het ‘toch niks’ dreigt te worden?’ Sommige tips moet je ombouwen, daarover meer in een volgend blog.

Mijn conclusie in de vorm van tips: Durf het eigen ik los te laten als enige bron van blog verhalen. Speel met vormen. Maak ruimte en tijd voor je bloggen, want het is immers onderdeel van je werk, als professional.

Tags:

One Comment

  1. Mooie blog, uit het hart gegrepen. Zoekend en open.
    groeten,
    Dodo

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.